Als je weet wat je wist.
De wereld hard aankomt.
En je je niet vergist.
Het geluid verstomt.

Is dan weg wat was?
Weet je wat je verliest?
Nu eigenlijk pas?
Omdat wat was "iets anders" kiest?

Wat doe je de volgende dag?
Naar het werk na het opstaan.
Alledag te woord staan met een (zure) lach.
Je ziet de liefde vergaan.

Wil je het nog terug?
Laat je het vrij?
Ik wil iets doen, nu, vlug.
Denkend: "Zie mij, knuffel mij."

Misschien was het niet van jou.
Dan moet je het laten gaan.
Je zult stampvoetend roepen: NOUHOU!!!
En je laat je traan.

Realisatie…opnieuw zoeken.
Overal, tot in de kleinste hoeken.
Soms vind je wel, soms niet.
En dat doet verdriet.

Raak niet kwijt, hou van.
En als je toch vond. Geluk.
Ga door tot je niet meer kan.
Na de dood is het echt ‘stuk’.

xa9 ESpa

Een jaartje Sint erbij,
maar 5 december is maar twijfelachtig blij.
Echt goed gaat het niet
en dat bedroeft Piet.

Toch hopen we nog op een ommekeer,
zodat je kwijtraakt, die zweer…en nog wel meer.
Dus gaan we er hard tegenaan,
zodat we hopelijk op een dag weer naast elkaar staan.

Aan het eind van dit korte relaas:
Je boek (dat had je al) en Speculaas!

xa9 ESpa

——————-

Als ik toen wist wat de volgende dag al bewaarheid werd……
Zwaai…tot die dag.

Goh…alweer ietsje verder…toch maar eens het eerste dingetje schrijven voor het jaar 2007… De web-log beste wensen zeg maar…beter laat dan nooit.

En zo zit je inmiddels al enige maanden op een interne opdracht bij je huidige werkgever. Vraag me niet wat interne opdracht is…te lang verhaal. In ieder geval is het iets wat de zakelijke ontplooiing tegenhoudt. Ik zou imiddels voor de gein al enige tijd moeten werken, maar toen de vraag laatst kwam (‘Wat doe jij tegenwoordig eigenlijk?’) kon ik wel met een leuk antwoord komen: ‘Net als mijn ouders, ik rentenier.’ Het is echter anders rentenieren. Maar goed. Komt vast ook wel verandering in…en anders verkoop ik toch gewoon de boot? Ach nee, ik word gewoon betaald voor mijn (non-)activiteiten. Maar toch moet die boot pleitte.

En er zijn nog andere tegenhoudertjes. Afwezigheid van vrije tijd om op vakantie te gaan, aangezien ik nog onvoldoende vakantie heb gespaard. Afwezigheid van……..veel eigenlijk. Maar ik ben van de overtuiging dat alles op zijn pootjes terecht komt. Dat is in vele gevallen al gebleken en dat zal nog wel een tijdje duren. En laten we wel zijn…ik mis niets. Alles wat me niet boeit mis ik niet en de rest ontgaat me niet.

Eigenlijk wel een makkelijk leven. Nu nog even een paar kuilen in de weg opvullen…

Hoi pap… Nee, van mij komen ze niet meer af…ze hebben me laten tekenen. Ja, dat zal ze inderdaad nog berouwen.

Hoi mam… Gebak bij de koffie? Nee, dat kon er niet meer vanaf bij het geld wat ze me boden. Zelfs de koffie was al teveel gevraagd.

Hxe9 jij… Tsja…zoveel centjes dus. Oh, dus je hebt liever dat ik je PC kom repareren voor m’n oude tarief… Dat snap ik. Eigen BV? Ja, misschien wel. Nog even uitzoeken…hoor ik vanaaf. Hoezo inrichten van een nieuw netwerk bij jullie? Bijklussen? Dan krijg ik het straks druk!!! Hallo?! Ruis op de lijn?

Ik ben goed bezig. Nog een jaartje of vijf…kan ik stoppen.

About me?
So, what about me. Wie ben je, wat doe je en waar kom je vandaan.

Anoniem als ik pleeg te zijn houd ik het voorlopig op Espa.
Hij is een single die de 30 gepasseerd is en ergens in Noord-Holland woont.

Zucht.
Dode vrucht.
Geen lucht.
Vlucht.

————————————————————–

Reis ik achter m’n hart aan, of reis ik er ver weg van?
Reist m’n hart achter mij aan, zodat ik het weer verlaten kan?
Ze bevinden zich in ieder geval niet op xe9xe9n plek.
Verstand en rato bepalen, dus is dat wel zo gek?

————————————————————–

Reality is here to stay.
Tomorrow there might be more
Demain, je t’adore…
But it will always be, forever today.

Al meer dan een half jaar niet geschreven…ik zal het niet gemist hebben. Niet dat ik nu opeens weer ‘keihard’ aan de gang ga…maar een updeetje over hoe en wat is misschien niet verkeerd.

Sinds April ben ik in Frankrijk geweest, aangezien m’n moeder opeens in het ziekenhuis lag. Was allemaal niet echt tof. Maar goed, die heeft de weg naar boven weer ingeslagen en dus kunnen we voorlopig nog iets langer van elkaar genieten.

Verder heb ik iets aan studie gedaan….WAAAAAAT?!?!?!? JIJ!!!!??? Tsja, ik zat me in Juni af te vragen of ik nu definitief deel moest gaan uitmaken van het meubilair van m’n huidige werkgever, of dat ik toch maar eens iets van het leven moest gaan maken. Sinds Oktober (of daarvoor al) … CCNP … lid van Mensa Nederland … lid van ISOC … en doorbetaald werkeloos. Overuren opmaken heet dat. Studeren voor CCIE en solliciteren bij een andere toko. Want ESpa gaat vertrekken.

Zo…dat zijn alvast weer tien zinnen…pffff, ben bijna oververmoeid.

Just a walk down the street.
Nothing to find besides hollowness.
Places for unknown people to meet.
But still, a large mess.

I’ve walked the walk.
And did do some talk.
Suddenly inside the mess a bright light.
A light that was shining black and not white.

So a poem you do send.
About a beach on a deserted island.
Someday soon I will realize the thought.
It’s weird, but again I found on the internet what I sought.

xa9 ESpa

Vorig weekend kreeg ESpa een nogal irritant bericht te horen. Sommigen willen dat Oma naar het bejaardenhuis gaat. Nu is dat aan xe9xe9n kant voor te stellen als je 91 bent, maar de manier waarop het allemaal gaat…

Ik dus maandagavond maar eens langs om alles aan te horen. “Nou, als het allemaal zo moet en jullie dat allemaal willen, dan…” en wat daar op die puntjes moet komen te staan laat ik verder achterwege.

In ieder geval heb ik er maar een avondje overtuigingskracht tegenaan gegooid. “Denk je dat je gezondheid het nog een tijdje goed houdt? Gewoon bellen dat je niet wil!”

En toen kwam het magische argument (blijkbaar): “Schrijf de voors en de tegens op. Dan denk je ook niet in cirkels en heb je binnen no-time een goede afweging.”

Afgelopen vrijdag hoorde ik dat ze eruit was. Ze ging ………………….. NIET!

En laat ik nou binnenkort een brunch hebben bij die “Sommigen”… Dat wordt echt leuk. Vooral als je bedenkt dat iedereen inmiddels op de hoogte is van het feit dat ik hoogstpersoonlijk Oma uit het bejaardenhuis heb gehouden (zo wordt het tenminste gezegd).

Misschien had ik m’n mond moeten houden, daarmee “Sommigen” gelukkig makend, maar Oma volledig gestressed zien wegzakken, omdat ze de verhuizing niet aankon.
Nee, zout op. Ik ben er niet om de populariteitsquiz te winnen. Dat is al jaren zo.

Voorlopig is de boot weer even afgewend. Kijken wanneer de volgende komt binnenvaren.

Op de TOP40 jingle:
Het is weer zondag, de nacht is weer voorbij.
Dus zet ik gister en vandaag eens op een rij.

1. Je doet nog wat laatste web-log activiteiten, maar schijnbaar is iedereen al aan het indrinken.
2. Je gaat de stad in om een riem te kopen. Het kleinste model vindbaar (95cm) was nog een eind te ruim.
3. Lekker nutteloos naar Hard Gelach kijken (er viel weinig te lachen).
4. Ergens daar tussendoor ook nog eten.
5. Oudejaar uitluiden bij paps.
6. Even een teugje whisky van een geinig flessie wat ik onlangs voor ‘m gekocht heb.
7. Tot de conclusie komen dat afvallen geen goed voornemen kan zijn. BMI is m’n vriend. Dus daarom zat die riem ook voor geen meter.
8. Slap ouwehoeren.
9. Aftellen.
10. Onvermijdelijk zoenwerk.
11. SMS-jes versturen.
12. SMS-jes terugkrijgen.
13. Later in bed liggen dan gepland.
14. Nog steeds SMS-en.
15. Nog wat later dan toch maar slapen.
16. Om 11.00 er maar eens uit.
17. De zondag aftrappen.
18. Nieuw log plaatsen. Iedereen is nog aan het nadrinken…
19. Bij mensen langs voor de beste wensen.
20. Doeg zeggen.

Doeg.